سطوح L1 تا L5 خودمختاری مزرعه
سطوح خودمختاری مزرعه مقیاسی پنجسطحی برای دامداری است، که بر اساس سطوح خودران که خودروها را تغییر دادند الگوبرداری شده است. L1-L2 اتوماسیونی است که از قبل میتوانید بخرید - تایمر، حسگر، کنترلرهای اقلیم. L3 سیستمی است که خودِ حیوانات را میخواند و بر اساس آنچه میبیند عمل میکند. L4-L5 مزرعهای است که خودش اجرا، درمان و بهبود میشود. این چارچوب توسط DeepLoop برای تولید خوک، جوجه گوشتی و مرغ تخمگذار تعریف شد.
هر سطح به یک سوال پاسخ میدهد: چقدر از حلقه روزانه - تماشا، فهمیدن، تصمیم، عمل، یادگیری - بدون شخص در آن اجرا میشود. کشاورز هدف را تعیین میکند (FCR در خوک پرواری، زندهمانی در سالن جوجه گوشتی، نرخ تخمگذاری در سالن تخمگذار)؛ هر سطح بالاتر، مزرعه راه خود را بیشتر پیدا میکند. مقیاس زیر چارچوب کامل است.
پنج سطح خودگردانی دامداری
مثل سطوح خودران که رانندگی را عوض کردند - اما برای دامداری. هر سطح یک قدم بهسوی یک هدف است: دامدار هدف را تعیین میکند - FCR در خوک پرواری، زندهمانی در سالن جوجه گوشتی، نرخ تخمگذاری در سالن مرغ تخمگذار - و دامداری راهش را پیدا میکند. L1 و L2 همان اتوماسیونی است که همین حالا هر جا میتوانید بخرید - تایمر، حسگر، جعبههای اقلیمی. L3 جایی است که DeepLoop آنجاست: سیستمی که خود حیوانها را میخواند، روزها زودتر از چشم انسان - تقریباً هیچکس دیگری این کار را نمیکند. L4 و L5 جایی است که به آن میرویم: دامداریای که خودش را اداره میکند، خودش را درمان میکند و خودش را بهتر میکند.
دامداریای که میتوانید ببینید
دوربینها و حسگرهایی که وقتی عددی از خط قرمز رد شود زنگ خطر میزنند. ما به برندهایی که همین حالا استفاده میکنید وصل میشویم - پس همان سختافزاری که به آن اعتماد دارید را نگه میدارید و ما روی آن میسازیم.
دامداریای که واکنش نشان میدهد
کنترل محیطی خودکار - تهویه، اقلیم، تغذیه، آب و دارورسانی. رایج و بهطور گسترده مستقرشده؛ ما بهجای بازسازی آن با شرکای جاافتاده اقلیم و تجهیزات یکپارچه میشویم.
دامداریای که بیماری را تشخیص میدهد
انحراف وزن، خسخس تنفسی، راهرفتن لنگ و تنش رفتاری ۳ تا ۵ روز پیش از آنکه بازرسی دستی متوجه آنها شود نمایان میشوند - یک شیوع گازگیری دم در همان دمهای گازگرفتهشده نخست گرفته میشود، منقارزنی پیش از آنکه در سالن تخمگذار پخش شود گرفته میشود، یک شکست تنفسی پیش از آنکه گله جوجه گوشتی را درگیر کند گرفته میشود. این یعنی ۱ تا ۲ درصد تلفات کمتر در هر دوره پرورش و حذفهای لاشه کمتر در تسویهحساب - تفاوت میان یک دوره خوب و یک دوره بد. این همان بخشی است که هیچکس دیگری از پسش برنیامده. در زیر آن یک مدل پایه ویدئویی آموزشدیده بر رفتار دام اجرا میشود؛ پس یاد میگیرد حالت عادی در سالن شما چگونه است، نه در آزمایشگاه.
دامداریای که کارهای روزمره را انجام میدهد
کارهای فیزیکی روزمره - بازرسی، جمعآوری تلفات، نظافت، ضدعفونی - بدون نیاز به یک جفت دست دیگر انجام میشود. پیدا کردن کارگر خوب دامداری از قبل سخت است؛ در L4 دیگر برای آنها رقابت نمیکنید.
دامداریای که خودش را اداره میکند
دامداری خودش پیوسته یاد میگیرد و هم در نگهداری حیوانها و هم در اعداد بهتر میشود. هر دوره پرورش چیزی به آن میآموزد. دامدار هدف را تعیین میکند - FCR، هزینه بهازای هر کیلوگرم، کف رفاه حیوان - و دامداری راهش را پیدا میکند.
چه کسی سطوح خودمختاری مزرعه را تعریف کرد؟
DeepLoop این چارچوب L1-L5 را برای تولید دام تعریف کرد، که بر اساس سطوح SAE اتوماسیون رانندگی الگوبرداری شده بود، تا به تولیدکنندگان زبانی مشترک برای اینکه یک سالن چقدر واقعاً خودمختار است بدهد.
بیشتر مزارع امروز در چه سطحی هستند؟
بیشتر مزارع تجاری خوک و طیور در سطح L1-L2 کار میکنند: تایمر، حسگر و کنترلرهای اقلیمی که نقاط تنظیم را نگه میدارند اما حیوانات را نمیخوانند. سیستمهای L3 - که خودِ حیوانات را میفهمند - جایی است که DeepLoop کار میکند.
برای حرکت از L2 به L3 چه چیز لازم است؟
دوربینها و نرمافزارهایی که حیوانات را میخوانند - شمارش، وزن، رفتار، توزیع - بهعلاوه حلقهای که تشخیصها را به سوابق و تنظیمات تبدیل میکند. بدون سختافزار اختصاصی: دوربینهای استاندارد کل لایه حسگری را حمل میکنند.
آیا L5 واقعگرایانه است؟
L5 - مزرعهای که خودش اجرا، درمان و بهبود میشود - یک جهت است، نه یک محصول عرضهشده. هر سطح زیر آن به تنهایی ارزش تحویل میدهد؛ نکته مقیاس این است که بدانید کجا هستید و قدم بعدی چه چیزی برایتان میخرد.