ตัวชี้วัดสวัสดิภาพสุกร: ให้คะแนนสุกร ไม่ใช่แค่คอก

การวัดจากสัตว์

นั่นคือประเด็นทั้งหมดของการวัดจากสัตว์ ความเห็นของ EFSA ปี 2022 เรื่องสวัสดิภาพสุกรวางการวัดผลลัพธ์เหล่านี้ไว้กึ่งกลาง: รอยที่หาง หู และผิวหนัง ขาพิการ สุกรที่โตช้า สิ่งสกปรกบนตัว การตาย คุณอ่านจากตัวสุกร ไม่ใช่จากข้อกำหนดอาคาร การตรวจทรัพยากรบอกความเสี่ยงที่คอกมี; มีเพียงสุกรเท่านั้นที่บอกผลลัพธ์

ตัวเลขต้องมีขีดแบ่ง

ตัวเลขลอยๆ ไม่ใช่คำตัดสิน '3% ขาพิการ' ไม่มีความหมายจนกว่าคุณจะรู้ว่า 3% นั้นคืออะไร จึง KTBL และ Friedrich-Loeffler-Institut ทำงานครึ่งหลังที่ยากกว่า - สำหรับสุกรหย่านมและขุน พวกเขากำหนด สำหรับแต่ละตัวชี้วัด ค่าเป้าหมายที่คุณมุ่งหวัง และค่าวิกฤตที่บ่งบอกปัญหาเฉียบพลัน บัดนี้ผลลัพธ์ลงในโซน: เขียว แจ้งเตือนล่วงหน้า หรือวิกฤต ขาพิการแจ้งเตือนวิกฤตเร็วที่สุด ที่เพียง 3% ของสัตว์ รอยที่หางมีวิกฤตสูง, 10%, เพราะการระบาดลุกลามเร็ว - ซึ่งเป็นเหตุผลที่คุณดูความชัน ไม่ใช่รอเส้น

การวัดสวัสดิภาพแบบตามทรัพยากรเทียบแบบจากสัตว์ วาดใหม่ - การวัดผลลัพธ์ที่ EFSA วางไว้กึ่งกลาง

โรงเดียวกัน สัปดาห์ถัดไป คะแนนต่าง

การตรวจสวัสดิภาพให้ตัวเลขหนึ่งสำหรับฟาร์ม - แต่ถ้าฟาร์มเดียวกัน ตรวจอีกสองสัปดาห์ถัดมา จะได้คะแนนต่างไป? ทีมสเปนทำโปรโตคอล Welfare Quality ทุกสองสัปดาห์ตลอดรอบขุนทั้งหมด ในอาคารสองหลังของฟาร์มเดียวกัน กับผู้ประเมินที่ผ่านการฝึกสองคนเดียวกัน ไม่มีอะไรของฟาร์มเปลี่ยนในวันประเมิน; เพียงจุดในรอบที่เปลี่ยน คะแนนก็ย้ายอยู่ดี - หลักฐานว่าสแนปชอตปีละสองครั้งพลาดจุดที่หน่วยอยู่จริงๆ

จากงานวิจัยสเปน - ฟาร์มเดียวกันได้คะแนนต่างกันขึ้นกับว่าการตรวจตกอยู่ที่จุดใดในรอบขุน

ดูความชัน ไม่ใช่เส้น

กรอบเป้าหมาย/วิกฤตทำงานได้ดีสุดในฐานะแนวโน้ม ไม่ใช่การตรวจจุด การกัดหางเป็นสัญญาณวิกฤตทั้งระบบเพราะมันลุกลามเร็ว; การจับความชันก่อนมันข้ามเส้นวิกฤตคือความแตกต่างระหว่างบันทึกการจัดการและการระบาด และการวัดทุกตัวสันนิษฐานเงียบๆ ว่ามีใครอ่านสุกรมากกว่าตัวอย่างปีละสองครั้ง

ทิศทางที่กำลังจะไป

DeepLoop กำลังทำงานส่วนที่กรอบทั้งหมดสันนิษฐานเงียบๆ: ว่ามีใครอ่านสัญญาณเหล่านั้นจริงๆ อย่างต่อเนื่อง ไม่ใช่ตัวอย่างปีละสองครั้ง ให้คะแนนสุกร - แต่ให้คะแนนบ่อยพอที่จะเห็นความชัน