น้ำสุกร: วัดให้เป็นสารอาหารที่มันเป็น

สองตัวเลขที่เปลี่ยนไปตามสุกร

ความต้องการรายวันเพิ่มขึ้นประมาณสองเท่าข้ามโรง: DanBred กำหนดสุกรเลี้ยงโต 15-45 kg ที่ 4-8 ลิตรต่อวัน และสุกรขุน 45-100 kg ที่ 6-10 แล้วจึงแม่สุกรให้นมลูกที่ 35-50 อัตราการไหลที่จุดให้น้ำต่างตามแหล่ง - สำหรับสุกรหย่านม SEGES และ DanBred บอก 0.5-0.8 ลิตร/นาที; สำหรับสุกรขุน DanBred อนุญาตถึง 2.0 ขณะที่ PIC ตั้ง 1.0 และ Hypor 1.0-1.5 ตั้งครั้งเดียวตอนเข้าโรงทั้งฝูงแล้วจะผิดทั้งสองปลาย: ช้าเกินไปทำให้สุกรใหญ่อดน้ำ เร็วเกินไปทำให้สุกรเล็กเปลือง

ดื่มไม่เท่ากับที่ปล่อย

คู่มือพูดถึงอัตราส่วนน้ำต่ออาหาร 2-3:1 - แต่นั่นคือน้ำที่ดื่ม สิ่งที่ออกจากท่อเป็นตัวเลขที่ต่างไปเลย กำหนดโดยจุดให้น้ำที่คุณแขวน ไม่ใช่สุกรข้างล่างมัน ช่องว่างระหว่างสิ่งที่สุกรรับเข้ากับสิ่งที่ไหลไปยังบ่อมูลเป็นที่ที่ต้นทุนและความสกปรกอยู่ และมันมองไม่เห็นด้วยมิเตอร์ฝาผนังโรง

ความต้องการน้ำรายวันตามระยะและเป้าหมายอัตราการไหลของจุดให้น้ำข้ามห้าผู้ประกอบพันธุ์กรรม วาดใหม่จากคู่มือต้นฉบับ

ตัวเลขของช่องว่างจุดให้น้ำ

ทีมบราซิลในฟาร์มพาณิชย์ทดสอบลูกสุกรระยะอนุบาล 1,104 ตัวข้ามสามรูปแบบ: ชามอัตโนมัติสองจุดต่อคอก, ชามเดียวกันสี่จุดต่อคอก, และหัวนมแบบแกว่งสี่จุดต่อคอก - แล้ววัดปริมาณน้ำ ข้ามระยะอนุบาลหัวนมแบบแกว่งดึงน้ำ 7.27 ลิตรต่อตัวต่อวัน; ชามอยู่ที่ 2.55-2.69 อัตราส่วนน้ำต่ออาหารที่จุดให้น้ำเป็น 13.85 ลิตร/kg สำหรับหัวนมเทียบกับประมาณ 6 สำหรับชาม - มากกว่าสองเท่าของน้ำสำหรับอาหารเท่ากัน และมันออกเป็นมูลเหลว: ปริมาณมูลเหลว 6.5 ลิตรต่อตัวต่อวันสำหรับหัวนม เทียบกับประมาณ 1.7 สำหรับชาม

จากงานวิจัยจุดให้น้ำในระยะอนุบาล - หัวนมแบบแกว่งดึงน้ำมากกว่าสองเท่าของชามสำหรับอาหารเท่ากัน ส่วนใหญ่ออกเป็นมูลเหลว

คุณจับเวลาจุดให้น้ำครั้งล่าสุดเมื่อไร

ทั้งหน้านี้ตั้งอยู่บนตัวเลขที่โรงส่วนใหญ่ไม่เคยตรวจ ความสูงของจุดให้น้ำ จำนวนสุกรต่อจุด และอัตราการไหลจริงภายใต้เครื่องจับเวลาและถ้วยลิตร เป็นตัวกำหนดว่าสุกรที่ยืนอยู่ที่นั่นจะได้รับสิ่งที่ตารางบอกว่าต้องการ ขีดจำกัดคุณภาพน้ำที่ DanBred และ Hypor ไม่ลงตัวกันถึงยี่สิบเท่า เพิ่มชั้นเข้าไปอีก - ตัวเลขที่ปล่อยให้คือตัวเลขที่สำคัญ และน้อยครั้งที่เป็นตัวเลขที่ถูกวัด

ทิศทางที่กำลังจะไป

หน้านี้ขาดตัวเลขหนึ่ง: สิ่งที่แต่ละคอกดื่มจริง DeepLoop กำลังทำงานเพื่ออ่านค่านั้นอย่างต่อเนื่องแทนการวัดครั้งเดียวที่ผนังโรง - เพราะน้ำเป็นสารอาหารแรกที่ล้มเหลวและเป็นสิ่งสุดท้ายที่ใครเฝ้าดู